© 2026 فیترادو | FitRado — تمامی حقوق محفوظ است.
ساختهشده برای مربیان فیتنس ایرانی
در نشست سالانه انجمن اندوکرینولوژی (ENDO 2026) که در شیکاگو برگزار شد، نتایج یک پژوهش جدید منتشر شد که نشان میدهد مصرف داروی سماگلوتید با کاهش ۱۵ درصدی خطر شکستگی استخوان در مقایسه با سایر داروهای کاهش وزن همراه بوده است. این در حالی است که این دارو معمولاً منجر به کاهش وزن چشمگیرتری نسبت به گزینههای جایگزین میشود. محققان تأکید میکنند که اگرچه این نتایج حاکی از یک اثر احتمالی محافظتی بر سلامت استخوان است، اما برای اثبات قطعی این ارتباط، انجام مطالعات رویدادی و پیشبینانهی بیشتری ضروری است.
سماگلوتید به دستهی داروهای آگونیستهای گیرندهی GLP-1 تعلق دارد که عمدتاً برای درمان چاقی و دیابت نوع ۲ تجویز میشوند. پیش از این، پژوهشهای متعددی هشدار داده بودند که کاهش وزن سریعِ ناشی از داروهای GLP-1 ممکن است منجر به نازکشدن استخوانها و افزایش ریسک شکستگی شود. در مقابل، کاهش وزن آهستهتر و تدریجی میتواند به حفظ تراکم استخوان کمک کند. با وجود اینکه تأثیر سماگلوتید بر کاهش وزن بسیار قویتر از بسیاری از داروهای ضدچاقی قدیمیتر شناخته شده بود، اما مقایسهی اثرات آن بر سلامت استخوان با سایر داروها تا پیش از این مطالعه بهخوبی بررسی نشده بود.
این پژوهش تحت رهبری دکتر جairo نورینیا، متخصص غدد سابق در مرکز پزشکی استنفورد، انجام شده است. محققان با هدف بررسی تغییرات شاخص تودهی بدنی (BMI) و نرخ شکستگی در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲، به سراغ پایگاه دادهی الکترونیک Atropos Health Eos رفتند. این پایگاه شامل اطلاعات ۱۶۱ میلیون بیمار در بیمارستانهای جامعه و مراکز پزشکی دانشگاهی ایالات متحده است که بین ژانویه ۲۰۱۶ تا دسامبر ۲۰۲۳ تحت درمان بودهاند. معیارهای ورود به مطالعه شامل بزرگسالان ۱۸ سال به بالا با تشخیص دیابت نوع ۲ بود که سابقهی شکستگی قبلی نداشتند و از داروهای پوکی استخوان استفاده نمیکردند.
گروه دریافتکنندهی سماگلوتید شامل ۲۶٬۳۲۴ بیمار بود و گروه مقایسهای متشکل از ۳۳٬۵۵۵ بیمار بود که داروهای دولاگلوتید، ترکیب فنترمین/توپیرامات، یا ترکیب بوپروپیون/نالترکسون را مصرف میکردند و سابقهی مصرف قبلی سماگلوتید نداشتند. نتایج نشان داد بیمارانی که سماگلوتید دریافت کردهاند، کاهش BMI بیشتری را تجربه کردند، اما جالبتر اینکه تعداد شکستگیهای ثبتشده در این گروه کمتر بود: در مجموع ۷۹۴ شکستگی در گروه سماگلوتید در مقایسه با ۱٬۰۴۵ شکستگی در گروه کنترل مشاهده شد.
این یافتهها نشان میدهند که در برنامههای کاهش وزن، صرفاً تمرکز بر عدد ترازو یا کاهش سریع بافت چربی نباید باعث غفلت از پایش سلامت استخوانها شود. برای مربیان و متخصصان تناسب اندام، این پژوهش تأیید میکند که هرگونه مداخلهی دارویی یا رژیمهای شدید کاهش وزن، مستلزم توجه ویژه به تمرینات مقاومتی، تأمین کافی کلسیم و ویتامین D، و پایش دورهای تراکم استخوان در افراد دارای شرایط خاص مانند دیابت نوع ۲ است. با این حال، محققان بر ضرورت انجام مطالعات آیندهنگرانه تأکید دارند تا سازوکار دقیق حفاظت از استخوان توسط این داروها مشخص شود و برنامههای تمرینی و تغذیهای بر پایهی شواهد قطعیتری تنظیم گردند.
