هر ساعت نشستن طولانی‌تر، ۹ درصد خطر مرگ بر اثر سرطان را افزایش می‌دهد

الگوی نشستن؛ رازی فراتر از ساعت‌های ثابت

پژوهش جدیدی که توسط فردریک هو و همکاران از دانشگاه گلاسگو انگلستان انجام شده و در مجله PLOS Medicine منتشر گردیده، نگاه ما به رفتارهای کم‌تحرکی را تغییر می‌دهد. در حالی که راهنماهای سلامت فعلی عمدتاً بر «کل زمان» نشستن و کم‌تحرکی تمرکز دارند، این یافته‌ها نشان می‌دهند که «الگوی» این زمان‌ها نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. نشستن در بازه‌های کوتاه و مکرر، لزوماً همان پیامدهای سلامتی را ندارد که نشستن‌های طولانی و بدون وقفه داشته باشد.

روش‌شناسی پژوهش بر روی بیش از ۹۱ هزار نفر

برای رسیدن به این نتایج، محققان داده‌های ۹۱٬۲۹۲ شرکت‌کننده در بانک زیست‌بریتانیا را مورد بررسی قرار دادند. هر شرکت‌کننده به مدت ۷ روز از یک دستگاه پایشگر فعالیت استفاده کرد و پژوهشگران سپس این گروه را به‌طور میانگین ۱۲٫۳۸ سال تحت پیگیری قرار دادند. در این مطالعه، الگوهای فعالیت به دسته‌های مشخصی تقسیم شدند:

• رفتار کم‌تحرکی طولانی: بازه‌های حداقل ۳۰ دقیقه‌ای که ۹۰ درصد یا بیشتر آن زمان با حالت نشسته سپری می‌شد.
• رفتار کم‌تحرکی وقفه‌دار: دوره‌های کمتر از ۳۰ دقیقه یا زمانی که بیش از ۱۰ درصد آن با فعالیت غیرنشسته همراه بود.

پیوند مستقیم نشستن طولانی با خطر سرطان و جایگزینی طلایی

یافته‌های این پژوهش نشان داد که افزایش زمان نشستن طولانی، با خطر بالاتری برای مرگ ناشی از سرطان (HR 1.09؛ 95% CI 1.06, 1.11)، وقوع کلی سرطان، سرطان‌های مرتبط با چاقی و سرطان‌های مرتبط با دیابت نوع ۲ همراه است. این سرطان‌ها عبارت بودند از: مری، کبد، کلیه، لوزالمعده، روده بزرگ، پستان، تخمدان و تیروئید. در نقطه مقابل، نشستن‌های وقفه‌دار با الگویی معکوس و کاهش خطر در همه پیامدهای مورد بررسی همبستگی داشت. محققان همچنین اثر جایگزینی را برآورد کردند: هر ساعت در روز نشستن طولانی که با فعالیت سبک فیزیکی جایگزین شود، با ۱۲ درصد کاهش خطر مرگ ناشی از سرطان (HR 0.88؛ 95% CI 0.79, 0.99) مرتبط بود.

جمع‌بندی و کاربرد عملی

برای مربیان، بدنسازان و مدیران باشگاه‌ها، این یافته پیام واضحی دارد: تمرکز صرف بر «مقدار ورزش» کافی نیست و «الگوی کم‌تحرکی» در ساعات غیرتمرین نیز باید مدیریت شود. در برنامه‌ریزی‌های فصلی یا روزانه، می‌توانید با توصیه به ورزشکاران برای وقفه‌های کوتاه در نشستن‌های طولانی و تشویق به حرکات سبک روزمره، از اثرات منفی متابولیکی جلوگیری کنید. همچنین، در طراحی بسته‌های مربیگری یا اپلیکیشن‌های پایش، یادآوری‌های منظم برای تغییر وضعیت نشسته به راه رفتن یا کشش، می‌تواند مکمل ارزشمندی برای تمرینات سنگین باشد. این رویکرد مبتنی بر الگوی فعالیت است و جایگزین مشاوره پزشکی تخصصی نیست.